Noorwegen

19. Preikestolen

Dit klinkt heel dramatisch, maar we zijn vandaag een beetje dood gegaan tijdens de beklimming naar de Preikestolen. Als je in Stavanger bent is het een soort must om daar naartoe te gaan en je kan er mooie plaatjes schieten op een rotsplateau hoog boven de fjord. Toen ik gisteren de reviews las, begon ik wel te twijfelen, want ineens werd het me duidelijk dat het een behoorlijke klim is voor geoefende hikers.

Iedereen die ons een beetje kent weet dat wij dat niet zijn. Sowieso niet in de bergen; we lopen dikwijls thuis een leuk rondje na het avondeten, maar daar zitten geen hoogteverschillen van 500 meter bij. De vele kilometers die we deze vakantie in Noorwegen hebben gelopen, mét hoogteverschillen, tellen wel mee in de benen, maar vallen in het niet bij wat we vandaag hebben gedaan.

Over Preikestolen

Preikestolen (‘De Preekstoel’) ligt 604 meter boven het Lysefjord en de tocht naar boven is één van de bekendste bergwandelroutes in Noorwegen. De belangstelling voor Preikestolen neemt elk jaar toe en in 2017 bezochten meer dan 300.000 natuurliefhebbers de bijzondere rotsformatie. De tocht naar Preikestolen duurt vier uur, heen en terug, en is 8 kilometer lang. Er wordt een hoogteverschil van 500 meter overbrugd en sommige delen zijn behoorlijk steil. De route valt in de categorie matig zwaar, dus wat wandelervaring op ruig terrein is zeker aanbevolen voordat je aan deze tocht begint. [visitnorway.nl]

Het begon er al mee dat we naar een lager gelegen parkeerterrein werden verwezen, omdat het verderop in het basecamp Preikestolen vol zou staan. Dat voelde als onnodige extra meters. Om 12.45 uur zijn we gaan lopen, meteen een steil pad op naar het begin van de echte route. Vanaf de berg zagen we dat het met de drukte op het basecamp wel meeviel.

Begin van het pad, dan heb je al een steile kilometer gelopen vanaf de parkeerplaats. Totaal hebben we ruim elf kilometer gelopen.
Helemaal gesloopt en amper over de helft…

Om ons heen zagen we inderdaad veel geoefende hikers, in hun speciale outfits die wij voor één vakantie niet de moeite waard vonden om aan te schaffen. Waar zij naar boven gaan met lichtgewicht, ademende en zweetabsorberende kleding, vederlichte bepakking en stokken, gingen wij naar boven in onze jeans en dikke vesten. We werden door veel van deze hikers ingehaald als wij even op adem moesten komen en er waren een paar uitslovers die blijkbaar een tijdslimiet hadden en rennend in een korte broek en t-shirt een wedstrijdje berg op berg af deden.

Onze jassen bleken totaal overbodig, die hebben we voor niets meegesjouwd. Net als de drone; tijdens de tocht kwamen we een bord tegen waarop stond dat het verboden is met een drone te vliegen. Rob vond het ook lastig om te vliegen vanwege de hoogte en de drukte. Privacy dingetje én je wilt daar niemand afleiden en uit balans brengen. De bovenste foto van ons op de Preikestolen is gemaakt door een stel dat op een van de rotsen op het plateau zat.

Je moet tijdens het lopen ontzettend goed opletten waar je je voeten neerzet, niet alleen vanwege alle ongelijkheid en hoogteverschillen, maar ook vanwege de tegenliggers die over hetzelfde -vaak smalle- pad lopen. Als je momentum hebt kun je ‘als een veertje’ over het ongelijke pad heen, maar dat heb ik geen moment gehad. Daar ben ik te ongeoefend voor.

We waren op een derde van de trail toen ik er serieus over nadacht om rechtsomkeer te maken. Ik dacht dat ik de Preikestolen wel zou halen, maar dan ben je pas op de helft! Je moet ook weer terug en dat is voor mijn knieën echt ‘killling’. Ik heb slijtage in mijn knieën en een pijnlijke knie met trauma, maar waar een wil is… Ik heb geen zin om me door mijn lijf te laten beperken en ik was trots op mezelf toen ik om 15.00 uur -na 2.15 uur- eindelijk het plateau van de Preikestolen bereikte.

Dat zag er ongeveer zo uit…
Allebei trots op onszelf en elkaar!

Het was niet al te druk (begreep ik van een geoefende hiker die op de weg terug was) en er stond een kleine rij om die ene foto te schieten. Daar had ik echt geen zin in; ik heb geen bewijs nodig van mijn prestatie. Want zo voelt het echt: dit was een enorme prestatie voor mij, voor ons. Het zou me niet verbazen als de Preikstolen op het to-do-lijstje van veel hikers staat; zij kwamen helemaal hyped boven.

Bij de hele grote stappen naar beneden kreeg ik een handje van Rob!
Doordat ik mijn linkerknie niet goed kan buigen, kan ik niet dóórlopen en moet ik stap voor stap (eerst links) naar beneden. Omhoog kan ik wel doorlopen.

Ik herstelde best goed toen we de tijd namen om bij te komen. Gewoon even zitten en rond kijken, foto’s maken. De sfeer was goed. Na een uur gingen we de terugtocht weer aan. In minder dan twee uur waren we beneden, helemaal gesloopt. Bij de auto aangekomen hebben we onze wandelschoenen uitgetrokken en onze crocs aangedaan. Mijn benen voelde ik bijna niet meer toen ik in de auto zat, wat op zich wel fijn was. We zijn teruggegaan naar ons appartement en zijn allebei helemaal stijf; er zijn geen beelden van hoe wij hier uit de auto stapten, maar het moet echt heel grappig geweest zijn. Alles bij elkaar hebben we er vier uur en een kwartier over gelopen + een uur pauze bovenop het plateau. Dat blijkt een prima tijd te zijn voor een paar ongeoefende 50 plussers ;-). Herstel duurt alleen wat langer!

Voor vandaag hadden we fantastisch weer, maar morgen komt er veel regen. We gaan dan even Stavanger in, maakt niet uit als het regent; we wilden liever Preikestolen droog doen. We moeten ook even kijken waar we onze volgende accommodatie gaan regelen, waarschijnlijk wordt het Kristiansand.

Getagd

4 gedachten over “19. Preikestolen”

    1. Was voor jullie ervaren hikers natuurlijk een eitje, heb jullie er nooit over gehoord dat het zo pittig kon zijn, dus ook 👏🏻 voor jullie!

  1. hahaha…. het zijn maar 500 hoogte meters en dan speelt de hoogte nog niet mee, die gaat pas tellen boven de 2000 meter… maar als je niet getraind bent is dat best pittig (aldus deze berggeit). Maar het uitzicht maakt alles goed en de foto’s zijn weer geweldig.

    1. Nou ik doe het je niet na hoor Bas, de Alpe d’Huez op rennen (al twee keer toch?!), maar ik daag je uit om de Preikestolen een keer te doen voor de vergelijking!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *