Vandaag was het even langzaam op gang komen omdat we beiden ‘s ochtends best lui waren en niet zoveel zin hadden om op te staan. We hebben afgelopen twee en een halve week namelijk al erg veel gedaan en gezien. Na een tijdje zoeken naar motivatie was het dan toch gelukt en hebben we lasagna op voor ontbijt.
Na het ontbijt zijn we richting Venice gereden waar we graag Venice Beach wilden bekijken, hier is ook het beroemde Muscle Beach en het Venice Skatepark. Eenmaal aangekomen hebben we even een stukje gewandeld over de bekende straat langs Venice Beach waar erg veel toeristische winkeltjes waren, erg veel armbandjes, zonnebrillen, skateboards en cannabis dispensers. Op de terugweg zijn we langs het skatepark gelopen en hebben we zeker een uur staan kijken naar de gasten die daar aan het shredden (mokerhard skateboarden) waren. Er zaten een paar gasten tussen die echt prima konden boarden, aardig wat snelheid wisten op te bouwen en daarmee erg hoog wisten te springen.








Eigenlijk wilden we in het daglicht nog even door de Venice Canals lopen met de mooie bruggetjes over het water (een paar dagen ervoor zijn we er doorheen gereden onderweg naar huis toen het al donker was), maar omdat we zo lang bij het skatepark hebben staan kijken moesten we eigenlijk alweer door naar het volgende avontuur, namelijk een baseball wedstrijd van de Los Angeles Dodgers tegen de Atlanta Braves. De totale afstand van Venice Beach naar het Dodgers Stadium was voor ons 35km en het zou ons een uur en een kwartier duren voordat we er zouden zijn. Welkom in LA traffic…
Eenmaal aangekomen ging het best snel, het was erg druk maar de verkeersbegeleiding wist iedereen behendig de parkeerplaatsen binnen te krijgen en binnen no time stonden we alweer buiten de auto. In het stadion passen volgens Siri zo’n 56.000 mensen maar wij waren nog relatief vroeg. Het stadion binnenkomen ging ook super snel vergeleken met een voetbalwedstrijd van Ajax in de ArenA. Toen we binnen waren, was het eerst tijd om een hotdog te scoren want het was inmiddels bijna etenstijd en we hadden nog niet geluncht. $8.75 per hotdog was best veel maar hij was prima te vreten. Daarna nog 5 minuten gezocht naar onze stoeltjes en toen was het wachten totdat de wedstrijd zou beginnen. Aangezien we best vroeg waren hebben we de spelers nog een beetje balletje zien gooien van tevoren en hebben we de volledige pre game show meegemaakt (een quiz over de Jonas Brothers waar 5 meiden aan mee mochten doen om kans te maken op tickets voor een concert van hun wat ergens binnenkort in het Dodgers Stadium wordt uitgevoerd, who cares…). De wedstrijd zelf was best een spektakel en de supporters (een goeie 97.4% van de supporters waren voor de Dodgers en hadden allemaal kleding aan van de club) waren erg luidruchtig.






Papa vond de wedstrijd na een tijdje een beetje eentonig worden en eerlijk gezegd begrijp ik dat wel, een kwestie van balletje gooien, balletje slaan en dan een rondje rennen. Ondanks dat maakten ze er een echte show van en we kijken nu al uit naar de wedstrijd van de New York Yankees die we hopelijk komende week nog gaan zien. Continue was er muziek wanneer spelers van de Dodgers van de dugout naar de pitch liepen om hun balletje te slaan en bij elke homerun en gescoorde punt van de Dodgers ging de feestverlichting aan en was er weer harde muziek en schreeuwende fans.
Naast ons zat een vrouw die halverwege de wedstrijd aan mij vroeg waar we vandaan kwamen omdat ze een tijd terug een Duitse uitwisselingsstudent thuis hadden en ze vond dat het erg op Duits leek. We hebben de rest van de wedstrijd zitten kletsen over van alles en nog wat, vraag me niet waar het over ging want de helft ben ik al vergeten, ze was best aardig verder. Ze was daar met haar nichtje die nu bij hun woont omdat ze in LA studeert aan CalTech (Technische Uni van California ofzo). Haar eigen dochter studeert nu in Dallas en die was dus niet mee. Ik begon nog over een eventuele Green Card, maar dat trapte ze geen van beiden in… Volgende keer beter denk ik.
Na 3 uur spelen was de wedstrijd afgelopen en zijn we als schapen weer naar buiten geleid. Aangezien er zo’n 50.000 mensen met de auto waren gekomen was het best druk bij de uitgangen en toch heeft het ons maar een half uurtje gekost om van het stadion weer thuis te komen, we zitten immers op een best goede plek.
Morgen worden we het huis uitgezet en moeten we verhuizen naar Anaheim waar ook Disneyland ligt. Hier gaan we niet naartoe, dat is te kinderachtig (ik bedoel papa houdt niet van achtbanen). Welterusten of goeiemorgen, whatever…

Jammer man van die Green Card 😎