Vandaag voelen we nog de Preikestolen in onze benen. Zelfs in bed kwamen mijn benen (en hoofd) niet tot rust, dus ik had een slapeloze nacht. Dat heb ik wel vaker, ook zonder vermoeide benen. Rob lag in coma, heeft ‘ie ook wel vaker. Tot nu toe mag ik niet klagen over de vele verschillende bedden die we hadden in hotels, appartementen en een luxe blokhut. Als we het wat minder goed treffen (zoals in de blokhut) is het maar voor korte tijd. Altijd in je eigen bed kunnen slapen lijkt me daarom een groot voordeel van een eigen camper, vouwwagen of caravan.
Wat hier overigens een absolute must is, zijn verduisteringsgordijnen. De zon gaat laat onder en komt vroeg op. We weten het nu, maar vergisten ons in het begin steeds in de tijd doordat het zo lang licht blijft. Dan was ik nog lekker bezig met foto’s bewerken en blog schrijven en dan was het ineens al elf uur. Dat zorgde merkbaar voor verwarring van de biologische klok. Net als in de ochtend, als het om vier uur al licht is: die kier tussen de gordijnen is dan net een zaklamp in je gezicht. In het hoge noorden gaat de zon op de langste dag helemaal niet onder. Mijn buurvrouw had me er al voor gewaarschuwd en we hebben voor de zekerheid slaapmaskers bij ons.
Na een relaxte start in de ochtend zagen we tijdens ons ontbijt weer een cruiseschip aanmeren in de haven van Stavanger. Wij bevinden ons wat hoger op de berg, maar het schip steekt overal boven uit. Best zonde als je die zwarte dieselrook uit de grote schoorsteen ziet komen van een schip dat zo’n mooi fjord in vaart. Op onze dag van aankomst stond de wind richting ons appartement en we roken de dieseldampen ervan. Tegen de middag zijn we Stavanger ingelopen, dat is vanaf ons appartement ongeveer een kwartiertje lopen. Het centrum heeft hele gezellige winkelstraatjes, met name de Fargegatan, die bontgekleurd is (zie foto bovenaan).
Fotograferen zonder mensen in beeld was onmogelijk met de zojuist aangekomen bootlading toeristen, die in groepen door het centrum trokken. Maar goed, wij passen daar natuurlijk prima tussen. De grote souvenirwinkels hier zijn absoluut berekend op massatoerisme en we deden gewoon mee. We zagen viking speelgoed in de vorm van bijlen en Thor hamers, maar of moeders daar zo blij mee zijn…
We zijn nog een paar sportkledingwinkels ingelopen van de Scandinavische merken Helly Hansen en Fjällräven, maar dat onthouden we voor een eventuele volgende keer in Noorwegen. Thuis met hiking pants (à €259,-) een rondje om het huis lopen ziet er toch wat overdreven uit.
We zijn via de haven naar het oude Stavanger (Gamle Stavanger) gelopen. Het is niet heel groot, maar wat is dat weer leuk met al die houten huisjes aan knusse straatjes. Sommige bewoners maken het extra gezellig met groen voor het huis. De huisjes grenzen direct aan de keienstraatjes en in strookjes staat er veel gele papaver langs. Een soort gele klaproos, die we ook veel in het oude Bergen zagen. Het is alsof deze mensen in een sprookje wonen!
Terwijl we daar rondliepen kwam de verwachte regen, maar daar hadden we op gerekend en ons op gekleed. Na nog wat boodschapjes in een overdekt winkelcentrum te hebben gedaan, zijn we terug bij ons appartement en hebben we een rustige avond. We hebben vandaag toch weer bijna zeven kilometer gelopen. Morgen rijden we door de provincie Telemark naar Kristiansand. Rob heeft over dit gebied gelezen en dat moet heel mooi zijn. Het is niet de snelste route, maar dat is ook niet de bedoeling; het gaat om de reis zelf.