De zon doet het weer! Het was vandaag zo warm dat we gewoon in ons t-shirt naar buiten konden. Ook het bruidspaar dat we ’s middags vanaf ons balkon zagen voor hun fotoshoot had het niet beter kunnen treffen. Mooi om al hun gasten te zien, de dames waren bijna zonder uitzondering gekleed in lange feestelijke jurken.
Na weer een heerlijk ontbijt (de gerookte zalm ligt in bergen op de serveerschalen!) vertrokken we met de auto naar het Norsk Folkemuseum, een openluchtmuseum met de geschiedenis van Noorwegen. Er staan meer dan 150 historische bouwwerken verzameld uit het hele land. Van badhuisjes tot stallen en boerderijen. Wat is dit park mooi aangelegd en wat was het leuk en interessant om daar rond te kijken. Op de foto boven staat de Gol Stavkirke (die dus van de plaats Gol verhuisd is naar het museum).
We hadden een leuk gesprek met een Noorse jongedame in traditionele Noorse klederdracht. Zij zat met meerdere muziekinstrumenten in een oud en voornaam tweede huis (feesthuis) van een Noorse familie. Ze bleek in het echte leven professioneel muzikant te zijn in het Philharmonisch orkest van Oslo en demonstreerde een echte Hardanger (regio in Noorwegen) viool. Deze violen hebben een tweede set snaren onder de eigenlijke snaren, die als een soort klankkast dienen, waardoor de viool een uniek geluid heeft. Deze violen worden nog altijd gebouwd en er zijn speciale muziekscholen voor die gretig bezocht worden.
Ze legde ons desgevraagd ook nog een en ander uit over de Noorse cultuur. De traditionele kleding die zij droeg bestaat geheel uit natuurlijke materialen zoals wol, zijde en katoen. Daar krijg je het niet koud in en je gaat er ook niet in zweten, waardoor het alleen gelucht hoeft te worden. Er horen ook zilveren sieraden bij, een soort filigrein. Veel van deze traditionele klederdracht wordt van moeder op dochter doorgegeven. Niet zo gek als je bedenkt dat zo’n complete set wel €10.000 kan kosten!
Ze vertelde ook dat traditie erg belangrijk is in Noorwegen, maar dat traditie levend gehouden moet worden. “Traditie hoort in het alledaagse leven en niet in een museum”. Immigranten en mensen uit de lhbtq gemeenschap bijvoorbeeld, horen hier ook bij en het wordt breed geaccepteerd dat zij hun eigen versie Noorse klederdracht dragen. Ik vond het mooi om te horen. Noren zijn nuchter en relaxed, hardwerkend, enorme natuurliefhebbers en hebben een goede werk-privé balans.
Op de weg terug naar ons hotel reden we even door naar de skischans van Holmenkollen. Ik heb dergelijke schansen al vaak op televisie gezien, maar als je daar in het echt voor staat… Heel indrukwekkend! In de zomer kun je er vanaf met een zipline. Het is ook een trekpleister vanwege het uitzicht wat je hebt over Oslo. De schans is 69 meter hoog en staat ook nog bovenop de berg. Je moet nog wel even 250 traptreden nemen voor het uitzicht.
Die schans zie je trouwens boven de berg uitsteken en afhankelijk van waar je bent zie je de toren van ons hotel links of rechts ervan.
Vlakbij de schans hebben we nog de Holmenkollen kapel bezocht. Ook hier was weer een lange trap naar boven. Ik denk dat er een trouwerij (gepland) was; ik hoorde het orgel en naast de kerk stond een Fiatje 500 met tule eraan en blikjes aan de bumper. Misschien wel van het bruidspaar dat we bij terugkomst in de tuin voor onze hotelkamer zagen.
De trappen op naar de schans vond ik de moeite waard ,( is wel meer dan een kwart eeuw geleden.😉) Vanaf dat moment heb ik diep respect voor die springers!
Jullie persoonlijke ontmoeting in het volksmuseum is leuk om te lezen en helemaal in overeenstemming met mijn ervaringen met de Noren.