We hadden vandaag zon in Vossevangen en dus helder zicht en dé gelegenheid om met de gondel/skilift omhoog naar de Hangurstoppen te gaan. We krijgen geen genoeg van al die vergezichten en zo’n gondel vinden wij als niet wintersporters in de zomer ook heel leuk.
Het grondstation van de gondel staat in het centrum van Voss en daar moesten we met de auto naartoe. Het staat pal naast het treinstation en wordt geflankeerd door diverse hotels. Als je wat verder weg woont stap je daar in de winter uit met je skis onder je arm en hoppakee zo de lift in. Ons huisje, zo vertelde een heel aardige man van de skilift, blijkt halverwege de berg te staan en van daaruit kun je blijkbaar lopend naar de Hangurstoppen (top van de berg Hangur). Dat doet hij zelf regelmatig; hij parkeert zijn auto daar, loopt de rest naar boven en duikt op de berg in het ijskoude water!
Er zijn wat kleine poelen bovenop de berg en daar omheen hebben ze een leuke wandelroute aangelegd met leuke plekjes om foto’s te maken. Je zit daar op ca. 900 meter hoogte en toen de wolken voor de zon schoven, werd het toch wel heel fris met een straffe wind. Onervaren als we zijn hadden we alleen petjes tegen de zon mee en geen van de (“Norway”) mutsen die we gisteren gekocht hadden. De uitzichten waren weer fenomenaal; als plattelander blijven de bergen mij fascineren.
Eenmaal terug beneden was de temperatuur een stuk aangenamer, scheen de zon weer en hebben we nog even een rondje door het centrum van Voss gelopen. Bij een bakkertje kochten we twee tompoucen om ’thuis’ op te peuzelen. Meestal ontbijten wij laat en slaan we de lunch over, maar met zoveel kilometers weer in de benen mochten wij onszelf een beetje verwennen 😉
Rob heeft nog drone beelden geschoten en daarop kun je heel goed zien dat we pal naast een skipiste zitten. Ik herkende het eerst niet, maar naast ons huisje staat een klein station van een sleeplift. Vanuit het dal hadden we de andere (grote) pistes al gezien, maar bovenop de berg zagen we de skiplattegrond: dit is het grootste skiresort in West Noorwegen, met tien liften en 24 pistes. Behalve de grote kabelbaan was er een kleine lopende band, een sleeplift en meerdere stations van stoeltjesliften. Ik kan me voorstellen dat dit in de winter ook een fantastische plek moet zijn; waarschijnlijk zitten dan de picknickbanken vol en is het grote restaurant open.
We zijn de dag heel rustig gestart en ik heb eindelijk wat foto’s van onze accommodatie gemaakt. Tussen ons huisje en de piste in loopt een snelstromend beekje; dat geruis horen wij en ik vind dat een heerlijk geluid. Als ik door het hoge gras loop kan ik het beekje net zien, maar er staat teveel struikgewas voor om een foto van te kunnen maken. Ik heb echter foto’s genoeg; het is elke dag wikken en wegen welke foto’s ik wil gebruiken in deze blog.
Morgen nemen we afscheid van Voss en gaan we door naar Bergen, een rit van tweeënhalf uur inclusief laadstop.